Mosmanneke

Er zat een Sperwer te roepen


Vandaag (juni 1989) moest ik mijn laatdunkende houding ten opzichte van de Rucphense bossen en heide (foto) wat bijstellen. Deze bijstelling werd veroorzaakt door een Boomleeuwerik, Fluiter en Geelgors, vogels die ik daar helemaal niet had verwacht.

rucphen

De Geelgors floot zijn bekende karakteristieke liedje: ‘Tsi-tsi-tsi-tsi-tsi…tsièèèè’ of zoals sommige mensen vertalen: Very little bread and no…cheese! Anderen houden het op: Moeder mag ik ‘n ijssie…ieie! Het eentonige deuntje werd echter ook met een variatie voortgebracht. Soms maakte de Geelgors van de begintonen een rateltje met de langgerekte toon op normale wijze er achteraan.

Zittend aan de rand van de heide was het een genoegen naar de zang te luiste­ren van de Boomleeu­werik. Hij zat zijn best te doen in het topje van een alleenstaande Zomereik. Op zichzelf al bijzonder want net als de Veldleeuwerik zingt hij vaak hoog in de lucht. Zijn melodieu­ze liedje schalde over de heide: ‘Dirli-dirli-dirli, lu-lu-lu-li-li-lie-liel, dadiedl.’ Nou ja, misschien kunt u in het voorjaar toch beter zélf even gaan luisteren! Wat de Boomleeuwerik betreft zal dat geen probleem zijn want tot nu toe is die elk jaar op de Rucphense Heide te horen. De Geelgors is een ander verhaal. Dat is al meer dan 10 jaar geleden dat ik die in dit gebied heb gehoord.

‘t Mosmanneke december 2007

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*