Mosmanneke

Graven zijn verlaten nesten

In 2012 deed ik een broedvogelinventarisatie in Buitenlust, een gebied onder beheer van het Brabants Landschap. Normaliter heb je vanaf de dijk langs de Ligneweg een zeer fraai uitzicht over de weilanden en watertjes richting terreinen van Vrederust en Fort de Roovere. Helaas was de mist spelbreker. Pas om 10.00 uur was die enigszins opgetrokken en brak de zon voor 20 minuten door. De rest van de dag bleef het bewolkt. Zo’n inventarisatie doe je het best met goed weer. Maar je kunt natuurlijk een bezoek niet uit blijven stellen totdat het goed weer is. Ook bij slecht weer laten de vogels zich, misschien wat minder uitgebreid, horen.

De mist begint op te trekken

Eindelijk hoorde ik in het gebied de bijna klagende roep van de Zwarte Specht, tevens ook het bekende ‘kruu-kruu-kruu’ geluid wat ze tijdens het vliegen maken. Even later zag ik er een tegen een Beuk hangen, maar toen ik bewoog kroop hij snel naar de andere kant. Een ander exemplaar kwam aanvliegen. Deze ging tegen een voor mij niet zichtbare zijde van een andere Beuk zitten. Later zag ik dat daar een holte was. Mogelijk een nestholte hoewel er niet zichtbaar aan gewerkt was.

Op de plas tussen Wasven en Fort de Roovere zat nu ook een Dodaars koppel. De typische ‘rienkelende’ zang was goed hoorbaar. Drie Kleine Plevieren renden op de oever vliegensvlug achter elkaar. Ook dat leek me een soort baltsgedrag. Het schijnt bij deze vogels zo te zijn dat gedurende het broeden soms een derde plevier komt helpen! Hoe het dan verder precies zit met de familieverhoudingen weet ik ook niet. Misschien wilde er nu al een komen helpen, maar dan bij het paren! Hoewel het een geschikte plek was is het nog maar de vraag of ze hier ook gaan broeden. Mochten ze er half mei nog zitten dan wordt de kans daarop wel een stuk groter. Op een bankje bij het dierenparkje van Vrederust consumeerde ik in gezelschap van een grote Lama een paar boterhammen. Ondanks het feit dat ik het beest een paar stukjes krentenbrood gaf bleef hij me vanonder zijn lange wimpers hooghartig bekijken. Maar misschien bedoelde hij het zo niet!

Hij bedoelt het goed

De echte eet- en rustpauze was op de begraafplaats van Vrederust. Daar kreeg ik voor de zoveelste keer het bewijs hoe nuttig het is op een bepaalde strategische plaats zomaar gewoon te blijven zitten. Het bankje stond op een prima plek in het centrum van de begraafplaats. Omringd door grafmonumenten, dat wel, maar als de vogels zich daar thuis voelen, waarom ik dan niet?
Een Pimpelmees rukte met bijna driftige bewegingen mos van een Robinia tot hij een volle snavel had. Als je dat ziet kun je al met vrij grote zekerheid van een broedgeval spreken. Een Koolmees hipte met wat afhangende en trillende vleugels door een struik. Ongetwijfeld een soort baltsgedrag wat ook in de richting van een broedgeval kan wijzen. Een eventuele partner van de mees kon overigens in de buurt niet zo gauw ontdekken. Misschien raakte hij opgewonden alleen al bij de gedachte! Een (vroege) Zwartkop was blijkbaar nog bezig met zijn zangoefeningen. De kenmerkende laatste toontje bleven achterwege.

Pauze op de begraafplaats

Vanaf het bankje had ik ook een mooi uitzicht op het vrouwtje van een Goudvink. Ze pikte, hoog in een boom, aan de nog niet geopende knoppen. Het leek wel of de foeragerende Pimpelmezen in dezelfde boom niet veel van haar moesten hebben. De Pimpels schrokken toen de Goudvink plotseling naar een ander plekje vloog. Misschien was het een normale reactie, want tot dan toe had de Goudvink vrij stil op hetzelfde takje gezeten. De Goudvink is natuurlijk ook wat groter dan een pimpelmees. Het verschil was goed te zien.

Ik nam aan dat de lange uithalen achter mij van de Matkop waren. Maar waarom hoor ik bijna nooit meer het nasale geluid dat je vroeger zo vaak hoorde en waaraan je de matkop onmiddellijk kon herkennen. Blijkbaar zijn deze vogels niet voor niets op de rode lijst van bedreigde soorten gezet. Vanaf het bankje was ook het bijna kauwachtige geluid van de Havik te horen. Weer op de plek waar ik dat al eerder had vastgesteld. Daar in de buurt was ook een groot nest. De vogel zelf liet zich jammer genoeg niet zien.

Wat hoorde ik nog meer vanaf het bankje? Roodborst, Heggenmus, Winterkoning, Zanglijster, Tjiftjaf, Houtduif, Groene Specht, Boomklever, Gaai, Zwarte Kraai. Ik begon bijna te geloven dat het opschrift op een van de grafmonumenten niet ver bezijden de waarheid was: “Graven zijn verlaten nesten waaruit de vogel opwaarts vloog.”

4 gedachten over “Graven zijn verlaten nesten

  1. Bedankt Harrie en Rina.
    Leuk om op deze manier weer van jullie te horen.
    Groetjes
    Toine

  2. Hoi Toineke.
    Ja hier heb ik met jou al een paar keer gezeten. Ik hoop er met jou nog dikwijls te komen. xxx Tonnie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*