Mosmanneke

Elfen zitten op andere bankjes



Een tijdje terug stond er een grote foto in de krant van de ‘Elfenbank’ op een Eik langs de Bosschendijk tussen Oudenbosch en Hoeven. De foto was zo mooi dat ik er, op weg naar de Hoevense en Haagsche Beemden, toch maar even langs fietste.

Helaas was de zwam van de boom getrapt. Dader onbekend natuurlijk, maar als ik zeg dat er dagelijks nogal wat scholieren voorbij komen weet u waarschijnlijk al genoeg. Overigens was het geen Elfenbank maar een Zwavelzwam (foto). Een merkwaardige vergissing want het Elfenbankje ziet er totaal anders uit. Ondanks zijn giftig klinkende naam is de Zwavelzwam niet giftig. Integendeel, in jonge toestand kan hij zelfs als een soort Wiener Schnitzel gebakken en gegeten worden! De zwavelgele kleur bezorgde hem zijn naam. Vroeger werd de Zwavelzwam in Frankrijk gebruikt voor het maken van een gele kleurstof.

Zwavelzwam

De vandalen die de zwam van de boom hebben getrapt denken natuurlijk dat ze een paddenstoel hebben vernietigd. Dat is maar ten dele waar. Wat ze van de boom aftrapten is het vruchtlichaam. De eigenlijke paddenstoel zit echter in de boom. Dat is het zogenaamde mycelium of zwamvlok, een soort buizenstelsel dat bij sommige soorten met het blote oog zichtbaar is. In het buizenstelsel zijn allerlei ingewikkelde systemen werkzaam. Deze hebben als doel om bijvoorbeeld het hout van de boom om te zetten in bruikbare stoffen voor de zwam.

Om zich te kunnen verspreiden vormt de zwamvlok vruchten. Op dezelfde manier als een appelboom appelen moet vormen om zich te kunnen verspreiden. De appel doet dat door middel van zaadjes en de zwavelzwam door middel van sporen. Om die sporen te kunnen zien moet je een microscoop hebben die minstens 100x vergroot! De paddenstoel die wij bóven de grond zien, is dus in feite de vrucht van de zwamvlok ónder de grond. De Zwavelzwam heeft zijn zwamvlok of mycelium in de boom. Het enige wat de deugnieten hebben bereikt is dat ze een vrucht hebben “geplukt”. De zwamvlok gaat echter weer aan de slag om een nieuwe vrucht te vormen. Volgend jaar zullen we zien of dat gaat lukken. De vorming van een vrucht is namelijk afhankelijk van allerlei omstandigheden zoals luchtvochtigheid en temperatuur. Hopelijk heeft de lieve jeugd in die tussentijd geleerd dat paddenstoelen er niet staan om kapot te trappen. Leren ze op school eigenlijk wel hoe ze met de natuur om moeten gaan?

De attente lezer heeft inmiddels gemerkt dat ik op de fiets zit. Moet een echte natuurliefhebber niet wandelen? Dan zie je toch veel meer? Laat ik eerst maar even zeggen dat degene die met mij mee fietst stapeldol wordt van mijn fietsgedrag. De 55 km door de Hoevense en Haagsche Beemden werden met een gemiddelde van nog geen 6 km per uur afgelegd. Wandeltempo met de fiets! Ik heb ook bijna altijd wandelschoenen aan als ik op de fiets zit! De fiets wordt eigenlijk alleen gebruikt om minder interessante gedeeltes sneller te kunnen passeren, maïsvelden, drukke wegen, fabrieken, enz.. Als je zoals ik, veel op onverharde wegen fietst heb je profijt van een dun plankje van b.v. 15 x 15 cm. Je gooit het plankje in het zand of in het gras. Fietsstandaard erop en je fiets zakt niet meer weg. Het plankje zit uiteraard ‘pakkensklaar’ tussen de snelbinders maar wordt bij het wegrijden wel gemakkelijk vergeten. Tot nu toe heb ik er twee verspeeld!

Nog ‘n tip: Om uit het blikveld van de eventueel aanwezige vogels te komen rij ik sloten, die haaks op de weg liggen, eerst een paar meter voorbij. Vervolgens keer ik voorzichtig terug. Stop je precies in het verlengde van de sloot dan gaat alles op de wieken.

Als je als inwoner van Halderberge nog nooit over de Poldersdijk hebt gewandeld (desnoods met de fiets aan de hand) mag je dat zien als een gemis. Vanaf de dijk heb je links en rechts uitzicht op een interessant natuurlandschap. Toch zijn er mensen die daar alleen maar komen om afval van coniferen te dumpen. Jammer dat Staatsbosbeheer de ruimte onder de wildroosters niet voorzien heeft van een schuin oplopende zijde. Diertjes die er in vallen kunnen dan op simpele wijze eruit klimmen. Maar ja, ook bij beherende instanties denken ze vaak alleen maar aan Paarden, Koeien en Schapen! Volgende keer fietsen we verder door de Hoevense en Haagsche Beemden.

‘t Mosmanneke december 2008/januari 2009

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*